غيب در مرآت قرآن
غيب در مرآت قرآن
مهدى رضوانىپور
طليعه نور
در سپيدهدم طلوع قرآن، از محرمسراى غيب احدى، بارقهاى ربوبى بدرخشيد و گنجينه بىپايان معارفرحمانى بر قلب نازنين
پيامبراكرم)ص( تجلّى كرد و جوشش و سيلانى از عشق و معرفت در امواجى از شگفتىو اعجاز بلاغت به اطوار خوشاهنگ كرامت در
دشتهاى حروف و اصوات جارى گرديد و بدين ترتيب، ذاتاقدس سبحانى خويشتن را در كتاب جاويد و پرشكوهش بر تشنگان صهباى
شناخت عرضه داشت: »فَتَجَلّىلَهُم سُبحانَه فى كِتابِه«.(1)
كتابى كه مهبط انوار رحمانى و حجلهگاه عشق رحيمى است و شيفتگان معارف و مشتاقان حقايق را ازشعشعه ذات و باده صفات، بىخود و
حيران مىگرداند و گلبانگ شيدايى و شناخت را در گوش كمالجويانزمزمه مىكند و رهيدگان از ثراى تعلق و غوّاصان بحر معانى را
به اسرار و حقايق مكنون توحيدى رهنمونساخته، برات آزادى و كمال تعالى را در شب قدر به آنها ارزانى مىدارد. ..
به ادامه ی مطلب مراجعه کنید